کودک و لحظات تنهاییش

نگرانی بسیاری از پدر و مادرهای تک فرزند این است که کودکشان تنها است و همبازی ندارد.

درست است که کودک برای پیشرفت مهارتهای اجتماعی به بودن در جمع نیار دارد اما لحظات تنهایی هم کودک را برای مواجه شدن با موقعیت های اجتماعی مختلفی در آینده آماده می کند.

تنهایی به کودک استقلال را می آموزاند و این که می تواند بدون دیگران هم سرگرم بشود و بازی کند.

بچه ها دارای مغز درحال رشد و قوه تخیل پویا وخلاقیت بالا هستند.

بنابرین لحظات تنهایی برای آنها فرصت جستجوی مسیر دلخواه را فراهم می کند.

تصور شما به عنوان مادر این است که کودکتان عاشق پرنسس کوچولوی خودش است.

بنابرین ممکن است شوکه شوید که آن کودک در تنهایی خودش یک قهرمان است که دنیا را نجات می دهد.

وقتی به کودک این فرصت را می دهید که تنهایی را تجربه کند, خلاقیت های خودش را شکوفا می کند در نتیجه استعدادهای پنهان خود را کشف می کند.

کودک وقتی ساعت ها با دوستان همسن و سال خودش بازی می کند ممکن است از کوره در برود و از کنترل خودش خارج شود.

بعد از ساعت ها دویدن و بازی در پارک چند لحظه تنهایی برای کودک بسیار مفید است.

زیرا نه تنها کودک آرام می شود یلکه یاد می گیرد احساسات خودش را هم کنترل کند و خودش را آرام کند و مسایلی را که با آن مواجه شده است را حل کند.

لحظات تنهایی برای رشد مغز هم لازم است. بست به سن کودک مغز دایما تلاش می کند کارآیی اسباب بازی ها را درک کند و برای مشکلات مدرسه راه حل پیدا کند و یا مهارت جدیدی را یاد بگیرد.

  • اشتراک گذاری :